Symfonie nr. 2 in e, opus 27
Sergej Rachmaninov

Wat we van hem kennen, geeft een vertekend beeld. Waar we hem doorgaans mee associëren, beantwoordt amper aan de werkelijkheid. De immense populariteit die Sergej Rachmaninov geniet, berust grotendeels op zijn breedademige pianoconcerto’s en voor suikerzoet versleten pianomuziek. Toch had deze melancholieke Rus meer in zijn mars dan een dweepzieke heimwee naar de negentiende eeuw. Want ook al ging hij bij leven volledig voorbij aan de modernistische klanken van zijn collega’s, Rachmaninov was een origineel componist die aan het begin van de twintigste eeuw bewees dat er nog flink wat rek zat in de romantische vorm en toonspraak. Zijn Tweede symfonie bijvoorbeeld levert muzikale luxe in de overtreffende trap. Geschreven tien jaar na de catastrofale ontvangst van zijn Eerste symfonie, tart dit symfonische epos (waarin strijkers eindeloos bedwelmende melodieën te spelen krijgen) nog steeds elke verbeelding.

Duurtijd: 00:55:00