
Gelijk na de eerste doorloop werd Brahms' Deutsches Requiem omschreven als een 'begrafenis van de goede smaak'. Inmiddels weten we beter: deze ontroerende treurzang is te lezen als een majesteitelijke afscheidsgroet, waarin koor, solisten en orkest zich samen met de luisteraar bezinnen over de zaligmakende berusting in sterfelijkheid. Minstens zo verheven: de meditaties van opperstilist Olivier Messiaen.