Die Hebriden, opus 26
Felix Mendelssohn Bartholdy

In tegenstelling tot wat zijn onbezorgde en gracieuze elegantie doet vermoeden, was Mendelssohn een twijfelaar eerste klas. Verschillende composities die nu tot de top van het concertrepertoire behoren (we denken aan de Italiaanse symfonie of het Tweede vioolconcerto) werden bij leven meermaals herzien en onderworpen aan een compositorische poetsbeurt. Ook Die Hebriden ontsnapte niet aan ’s mans vaak maniakale detailzucht. Alleen al de veranderende titel van deze compositie illustreert Mendelssohns legendarische besluiteloosheid: wat eerst Ouvertüre zu der einsamen Insel genoemd werd, zou herzien worden als Die Hebriden, The Isles of Fingal, Ossian in Fingalshöhle, Die Fingalshöhle en – uiteindelijk? – The Hebrides. De titel en de omwerkingen doen er eigenlijk niet zoveel toe: deze ouverture, geïnspireerd door Mendelssohns bezoek aan een bijzondere grot in de Schotse eilandengroep, de Hebriden – is een meesterlijk orkestwerk waarin de componist allerlei moois doet met golvende ritmes, heerlijke melodieën en mistige klanktapijten.

Duurtijd: 20'
Bezetting: <p>strijkers, 2 fluiten, 2 hobo’s, 2 klarinetten, 2 fagotten, 2 hoorns, 2 trompetten, pauken</p>